Aanbevelingen van studenten

Studenten uit de Zijnstraining delen hieronder graag hun ervaringen met de training en het lopen van het Zijnsgeoriënteerde pad van levenskunst.

 

 

“Een groot inzicht voor mij uit de Zijnstraining is het bestaan van de ‘wijsheidsgeest’. Ik ‘weet’ zoveel, echt weten. Ik verwonder me daarover. Ik weet dat ik een Spiritwezen ben, ik ken mijn buik- en rug-kwaliteiten, ik weet dat ik krachtig ben en helder en liefdevol en zacht. Ik weet dat ik een mooi mens ben. Ik weet wat ik wil, écht wil. En ik weet dat ik daar nu nog niet zo goed bij kom, omdat ik mijn hele leven zo uithuizig geweest ben; tegelijkertijd kan ik zacht en liefdevol zien hoe me dat als kind geholpen heeft.”

Karin Collin (1966), groep 1K 

 

 

“Op een of andere manier maakt Zijnsoriëntatie steeds opnieuw een ‘dieper weten’ in mij wakker. Het ‘weten’ dat ik veel ruimer ben dan ik mijzelf denk en veel vrijer dan ik mijzelf denk. En dat de liefde me draagt en in werkelijk contact met mezelf en anderen brengt. Die onverschrokken overgave aan de liefde en het licht, dat is voor mij misschien wel de grootste oefening.”

Berdine Grashuis (1974), groep 1H

 

 

Wim Zwaag

 

“Het meest essentiële voor mij van dit jaar gebeurde meteen bij de start: het direct aangesproken worden op mijn verlichte aard. Of zoals Hans het verwoordt: ‘Zie, je bent al vrij!’
 Ik ben al verlicht, vrij van nature, compleet; ik ben er al.
Deze realisatie heeft me het afgelopen jaar enorm geholpen mijn bewegingen vanuit het ouderlijk huis te gaan herkennen en me terug te brengen naar mijn open staat. „Ik ben er al” gaat als een mantra met me mee. De non-duale view vouwt open waardoor mijn Spirit zich begint te bewegen op manieren die ikzelf niet voor mogelijk had gehouden.
”

Wim Zwaag (1960), groep 2G

 

 

“Ik merk dat ik me in de grond rustiger voel, in die zin dat niets meer zo acuut lijkt. De Zijnstraining heeft me gevraagd te blijven op de plekken waar ik gevoelsmatig ten onder ga. En ik heb aan den lijve ervaren hoe dit alleen een ondergang is voor het project dat ik bedacht heb – en niet voor mijn diepere wezen. Dit inzicht zorgt ervoor dat ik in het dagelijks leven minder bang ben om dingen te verliezen. Zoals mijn geliefde, mijn dierbaren, mijn baan, mijn levensproject. Ik durf meer los te laten en te vertrouwen. Het is grappig hoe het loslaten van mijn ‘wereldlijke’ (als in concrete) houvast, juist een wonderlijk gevoel van diepe stabiliteit teweeg kan brengen.”

Hella Godee (1988), groep 1K 

 

Maaike van Elteren

 

“En óf ik in contact ben gekomen met mijn spirit! Zo bijzonder om te ervaren dat ik los kan zijn van mijn geschiedenis, helemaal heel.
Het inzicht en het ervaren dat ik niet mijn geschiedenis ben, voelt voor mij bevrijdend en eigenlijk ook als een soort opluchting. Ik mag stoppen met ploeteren en werken. Ik hoef helemaal niets te doen. Ik ontdek dat juist daar waar ik verschrikkelijk bang voor kan zijn (bodemloosheid) juist een enorme levendigheid bevat. De momenten dat ik in contact ben met mijn spirit, kom ik in contact met energie, speelsheid, levensvreugde, kracht, zachtheid, liefde.”

Maaike van Elteren (1981), groep 1H

 

 

“Mijn leven is veranderd in de zin dat ik mezelf meer draag. Ik ben minder afhankelijk van mijn partner, vrienden, omgeving. Ik kan herkennen wanneer ik vanuit mijn psyche reageer en wanneer vanuit mijn Spirit. Voordat ik de Zijnstraining startte, had ik niet door dat ik zo vaak vanuit mijn psyche handel, denk en reageer. Behoorlijk ontluisterend! – en dan is dit nog maar wat ik nú zie. Ik ben nieuwsgierig naar wat ik nog meer van mezelf ga zien. In dit licht snap ik dat dit ‘een pad is voor moedige mensen’. Je moet bereid zijn om eraan te gaan, om lelijkheid van jezelf te ervaren en te omarmen. Dit te zien vanuit licht en zorgeloosheid maakt het voor mij makkelijker. En ik wíl het ook zien.”

Marlies Roosendaal (1979), groep 1K

 

Tom Wingens

 

“De Zijnstraining heeft ervoor gezorgd dat ik meer de dingen doe die bij mij passen. Het helpt me ook om beslissingen te nemen, soms ook moeilijke, om te kunnen voelen welke kant de stroom opgaat.
De training brengt me meer bij mezelf, waardoor ik minder op de automatische piloot leef. Ik durf – heel langzaamaan, dat wel – een stapje in het diepere deel van het zwembad te gaan. Je weet wel, daar waar je niet meer kunt staan. Daar waar ook de illusie van grond verdwenen is.”

Tom Wingens (1980), groep 2H

 

 

“Wat voor mij dit jaar het meest helder is geworden, is de diepe wens om verlichting te willen leven. Dat dát voor mij op één staat. De wereld van de verschijnselen heeft ook een grote zuigkracht, maar mijn hart én mijn echte interesse gaan uit naar Zijn, naar hoe het werkelijk is. De retraite van vrije seksuele vorm was voor mij het meest spannende van het afgelopen jaar – en ‘life changing’! Ik ben zo dankbaar dat dit aangereikt werd: het heeft me zoveel handvaten, levenslust en moed gegeven om écht mijn vrije vorm te willen gaan leven.”

Jael van der Heijden (1974), groep 3H

 

Cecile Malherbe

 

“In één jaar tijd is mijn kijk op het leven vereenvoudigd. Ik loop nog tegen heel wat hobbels aan, maar mijn beeld is verhelderd. Voorheen had ik steeds het gevoel dat ik eerst een helingsproces moest doorgaan om bij mijn vrije aard te komen. Nu realiseer ik mij dat deze vrije aard er altijd is.”

Cecile Malherbe (1967), groep V1A

 

 

Sonja Bogels

 

“Wat me steeds meer helder wordt is dat vrijheid leven in relatie altijd mogelijk is, onafhankelijk van (het gedrag van) de ander. Dat het een levenskunst is deze vrijheid handen en voeten te geven (vanuit vrijheid tot vorm te komen). Dat ik altijd vorm in relatie ben; of ik me er nu uit denk of niet. Dat mijn dagelijks zelf ‘vrijheid in relatie leven’ nooit maar dan ook nooit ziet zitten. Ik merk dat ik hierin echt stappen heb gemaakt. In m’n relatie durf ik steeds vaker vrijheid te leven. Dan kom ik tevoorschijn in m’n stralendheid, kwetsbaarheid en irritatie, oftewel: met huid en haar, waarachtig.”

Sonja Bögels (1971), groep 3G

 

birgitte goris

 

“Ik heb dit jaar een helder waarnemen van een altijd aanwezige stille roerloze rust in de basis mogen ontdekken, daarboven een immer in beweging golvend gevoelslichaam vaak reagerend als een defensief construct. Aan de top mijn denken dat houvast wil creëren door het ‘beter te weten’ in mijn constant veranderende (en voor mijn psyche bedreigende) wereld.
Voor alles ben ik dankbaar, alles heeft zijn betekenis in mijn bewustzijn. Ik geloof nu dat ik al helemaal heel ben en alles een vorm van liefde is. Ik begrijp beter wat dat inhoudt.”

birgitte goris (1974), groep 2H

 

 

“Mijn wens is het potentieel waar ik over beschik met volle toewijding in te zetten, elk moment van mijn leven, voor allen om mij heen, zodat ieder wezen contact met vrijheid en vreugde ervaart. Mijn neus wil ik bewust richting Spirit en Zijn zetten, mijn zwaartepunt daar leggen. Ik heb beslist de steun van de School, mijn leraren en medestudenten nodig om daar nog krachtiger in te worden (dus samen ‘geïnspireerd klungelen’). ”

Martin Kempen (1953), groep 1K

 

Mirjam Cevat

 

“De liefdevolle, oprechte, doorsnijdende begeleiding van de trainers vind ik echt een pijler van de training: dit doet een groot appèl op mijn volwassenheid, op onze volwassenheid. De aanwijzingen die zij ons geven, de ruimte die zij daarin bieden om dit te laten ‘landen’ bij de studenten. Echt diep respect!”

Mirjam Cevat (1971), groep 2H

 

 

 

“Dit zuivere en beproefde gedachtegoed, de opbouw van de lesstof in zorgvuldig gekozen oefeningen en werkvormen, de kaders waarbinnen ieder zich op zijn/haar eigen manier kan ontwikkelen, de hooggekwalificeerde leraren (inclusief assistenten) en de goede organisatie maken dat ik oprecht zeg: dit is de beste keuze die ik in mijn leven heb gemaakt.”

Marian Siereveld (1957), groep 1K